tecnoloxia.org

Categoría: Tecnoarte

Low-Tech Factory. Repensando a fabricación.

17 Novembro 2012 by María L

Teño que recoñecer que sinto unha especial debilidade polas máquinas absurdas e improdutivas que teñen como única finalidade a intervención artística e invitar á reflexión.

Grazas a designboom.com descubrín o traballo do grupo “Low-Tech Factory” formado por estudantes de Deseño Industrial de ECAL/University of Art and Design Lausanne.

Mediante unha serie de máquinas reinterpretan e exploran os procesos de fabricación de diversos produtos, experimentando técnicas de moldeado, termoconformado ou punto para a fabricación de gorros, bolsos, lámpadas, … e incluso flocos de millo. Non son máquinas produtivas que sirvan para instalarse en grandes fábricas, desde logo, a idea é recrear e valorar o proceso polo que se crea un produto, retardar o proceso de fabricación para que se converta nun espectáculo que poda ser apreciado e recoñecido.

Unha das obras é a máquina de flocos de millo, que produce unha única “palomita” cada vez. Un proceso que xeralmente se produce en masa é illado para que se converta nun espectáculo, producindo unha satisfacción visual e gastronómica.

[ECAL Low-Tech Factory/Oncle Sam from ECAL on Vimeo.]

Outro curioso traballo é a randeeira-tecedeira. Ao balancearse móvense unha serie de engrenaxes que poñen o equipo de tecer a funcionar, e pouco a pouco vai facéndose un gorro de la.

[ECAL Low-Tech Factory/Rocking-Knit from ECAL on Vimeo.]

Se che interesa a arte da fabricación improdutiva, neste vídeo podedes ver outros traballos de ECAL Low-Tech Factory:

[ECAL Low-Tech Factory from ECAL on Vimeo.]

votar

Vigo prescinde de ArtFutura2012

31 Outubro 2012 by María L

Todos os anos por estas datas anuncio neste blogue un dos eventos máis interesantes que dan a coñecer o panorama internacional da creación dixital, acompañado sempre de atinadas reflexións sobre os cambios que se producen na sociedade ante a evolución e extensión do mundo dixital: ArtFutura.

Durante os últimos 9 anos podiamos asistir ao programa audiovisual no Museo de Arte Contemporánea de Vigo, pero este ano a dirección do Marco “non considera prioritario” incluír Vigo no conxunto de cidades que mostran estas producións, segundo di La Voz de Galicia. Podería entendelo se os motivos fosen a crise e a falta de orzamento, pero desbotalo desta maneira paréceme un erro.

De tódolos xeitos, non imos perdernos a reflexión do festival deste ano: “A nosa cultura é dixital”

A maneira na que vivimos, traballamos, comunicamos e creamos a nosa imaxe do mundo depende cada vez máis das ferramentas dixitais que empregamos a diario. A tecnoloxía volveuse invisible e integrouse de forma natural na nosa paisaxe cotiá, e hoxe en día non cabe xa falar dunha cultura dixital independente do resto, senón que podemos afirmar que a nosa cultura é dixital. O uso cotián dos recursos dixitais crea novos costumes, novas necesidades que á súa vez reclaman a creación de novos dispositivos e aplicacións, de tal maneira que a tecnoloxía se converte nun produto da cultura dixital, e non á inversa.

Afirmar que a nosa cultura é dixital, no entanto, expón numerosas dúbidas e preocupacións. Que define a nosa cultura nunha era globalizada e hiperconectada? A cultura dixital nega a cultura tradicional? Estamos ante unha nova colonización?

O festival ArtFutura 2012 propón, baixo o título A nosa cultura é dixital, unha análise da nosa relación actual coas tecnoloxías dixitais, tanto a nivel global como individual, por medio das achegas dun panel de expertos e as obras dalgúns dos creadores máis destacados da arte dixital.

[ArtFutura 2012 - Clip HD from ArtFutura on Vimeo.]

Unha das seccións está adicada aos catro curtos “Everything is a Remix” do director Kirby Ferguson, que defende que todo é unha mestura: No mundo da literatura, a música, o cine e a tecnoloxía tómanse prestadas ideas doutras persoas e fontes, recíclanse e convértense en novos materiais, e as leis de dereitos de autor ameazan con pór freo a unha parte esencial do proceso creativo.

 

Coma todos os anos, o festival inclúe as seccións “3D Futura Show” que mostra as mellores pezas de animación dixital e “FuturaGraphics” coas creacións que circulan pola rede, mais este ano dedican unha sección especial aos timelapses baixo o título “Just Lapsing Time”, unha selección dos gañadores dos recentes premios “Vimeo Awards“, ou documentais que mostran o traballo dos artistas Theo Jansen e Moebius.

[Malcolm Sutherland- Umbra from Pascal Blais Animation Studio on Vimeo.]

 

Toda a información en ArtFutura212

Eu agardo que o ano que vén Vigo volva subir ao tren da cultura dixital. Verémolo?

votar

Chrome WebLab: Interactuando en liña co Science Museum de Londres

1 Setembro 2012 by María L

O Science Museum de Londres é deses museos imprescindibles para toda persoa amante da ciencia e da tecnoloxía. Se ides a Londres non volo perdades!

Pero se estades a quilómetros de alí tedes a oportunidade de interactuar en vivo a través de Internet coas cinco instalacións do Laboratorio Web de Chrome no museo.

[youtube: WebLab (Beta)]

Abre o teu navegador Chrome e proba estas experiencias. A min as que máis me gustaron foron a Orquestra e o Sketchbot:

Orquestra Universal:

En colaboración con outros usuarios e usuarias de todo o mundo podemos facer música utilizando os instrumentos robóticos localizados no museo, que serán controlados remotamente por nós. Podemos elixir entre 7 instrumentos, sempre que non estean xa collidos, e dispoñemos de 6 notas para tocar. A melodía que se escoita é o resultado da combinación dos sons das persoas que están tocando no mesmo intre.

A aplicación utiliza tecnoloxía webshockets, que permite a comunicación simultánea entre varias persoas.

Robodebuxante:

Sketchbot é unha instalación robótica capaz de debuxar caras en area. Desde a aplicación calquera usuario pode enviar unha imaxe do seu rostro utilizando unha cámara web. Esa imaxe convértese primeiro nun debuxo lineal e, de seguido, nunha serie de instrucións que o robot debe seguir para reproducilo sobre area. Podes seguir en directo a través de streaming como o robot vai debuxando a túa imaxe.

Para o desenvolvemento desta aplicación usouse Canvas e Web Workers.

 

Hai outras instalacións tamén curiosas:

O Teletransportador permítenos viaxar a outros lugares e observar o entorno en tempo real. Podemos visitar unha panadería en Carolina do Norte, o aeroporto en miniatura de Hamburgo ou un acuario de Suráfrica. É posible visualizar estes  vídeos desde o noso navegador en tempo real grazas ás tecnoloxías WebGL e Vídeo HTML5.

Mediante o Rastreador de datos podemos descubrir o lugar de Internet no que está localizada unha imaxe elixida nun buscador. Funciona utilizando a ferramenta Traceroute, capaz de rexistrar os servidores polos que pasa un paquete de datos ata chegar ao seu destino final. Utiliza tamén  WebGL para xerar contornos virtuais en 3D.

Cada persoa usuaria de Chrome WebLab recibe unha tarxeta que lle permite almacenar e recuperar as súas creacións. Mediante a aplicación Explorador de Tarxetas podemos ver as creacións dos visitantes. Para que o acceso á información de Internet resulte un proceso rápido e eficiente , Chrome incorpora o motor Javascript V8 e para amosar estes datos en pantalla utiliza as ferramentas Web Workers e ThreeJS.

 

Próbaas ti accedendo ao Chrome WebLab.

votar

Esquemáticos: gráficas expandidas funcionais

29 Xuño 2012 by María L

Acabo de descubrir o traballo “Esquemáticos” da artista mexicana Amor Muñoz.

A instalación consiste nunha serie de diagramas de circuítos electrónicos analóxicos bordados a man sobre teas de gran tamaño (300 x 150 cm). As pezas inclúen os compoñentes electrónicos reais, que están interconectados entre si mediante fío condutor pola parte posterior, de maneira que os circuítos son completamente funcionais e poden ser operados polo público.

[Esquemáticos from Amor Munoz on Vimeo.]

Estes son os circuítos da instalación:

  • Un alcolímetro mide o nivel de alcol no alento do participante. Se o nivel é baixo apenas acenderanse uns LEDs, pero se é alto soará a sirena dunha ambulancia. Para iso utiliza unha serie de amplificadores operacionais que actúan como comparadores. Para axudar ao público a probar o circuíto proporciónaselles un grolo de tequila.
  • Un sensor de audio conectado a un relé fai que funcione e se apague un vello tocadiscos.
  • Un circuíto integrado 555 crea oscilacións de son en resposta aos debuxos que realiza a xente cun lapis de grafito. Está baseado no xa coñecido por nós Drawdio.
  • Un órgano electrónico conta con 8 pulsadores que corresponden á escala musical.
  • Un sensor de frecuencia cardíaca que activa un LED e un altofalante seguindo o ritmo do pulso da participante.

 
Gústame moito a idea para levar a cabo no instituto aproveitando que en 4º de ESO hai un bloque de contidos adicado á electrónica. Habería que buscar unha parede axeitada para realizar unha instalación. Xa veremos para o curso que vén.
 
En palabras da artista:
“O debuxo comunmente é entendido como un medio de representación gráfica bidimensional que ten como fin a transmisión de información, mensaxes, ideas, etc. Neste caso interésame abordar ao debuxo como un sistema expansible e funcional. Por tal motivo encontro un interese particular no debuxo electrónico, pola súa calidade técnica e por ser unha estrutura universal de representación e significacións mediante símbolos gráficos, que proporcionan datos para a análise, deseño e elaboración de artefactos.”

votar

Cycloïd-E. Escultura cinética sonora.

4 Xuño 2012 by María L

Pareceume boísima a escultura cinética sonora “Cycloïd-E” de Cod.Act:

[youtube: Cycloïd-E] (Visto no tumblr de Conscientious Redux)

Baixo a etiqueta de “Cod.Act”, André e Michel Décosterd desenvolven producións artísticas (esculturas, instalacións, performances, etc.) que combinan o movemento e o son.

O movemento descrito polo Cycloïd-E recorda ao movemento caótico que realiza o dobre péndulo, pero neste caso non está movido pola acción da forza gravitatoria, senón polo movemento que lle proporciona un motor.
A escultura consiste nunha serie de tubos conectados entre si mediante eixes que permiten a libre rotación entre eles. Un motor central proporciona impulsos que producen o movemento global da estrutura, de xeito que o sistema segue un movemento aleatorio con constantes variacións nas traxectorias e velocidades dos tubos. Un movemento moi lento no brazo pode transformarse nunha rápida rotación dun dos seus segmentos, debido á transferencia de enerxía cinética a través da estrutura.

Para asociar un son ao movemento da escultura utilízanse unha serie de sensores situados nos eixes que unen os distintos segmentos, e que se encargan de recoller os datos de velocidade de cada un, a súa posición, o estado global da estrutura e a densidade das flutuacións. Estes datos son enviados a un ordenador central que se encarga de procesalos e de envíar os sinais resultantes aos altofalantes cos que están equipados os elementos do brazo.
Ademais o espectador percibe resonancias, ritmos, ecos, efecto doppler, etc. que dan unidade e harmonía ao conxunto.

Podes ver máis esculturas sonoras de Cod.Act na súa web

votar